RC de Ruimte home
over RC de Ruimte
nieuws van RC de Ruimte
RC de Ruimte exposities
Kunstenaars
multimedia avonden
lezingen
RC de Ruimte weblog
RC de Ruimte movies
nieuwsbrief
subsidiegevers / sponsors
links
contact

RC de Ruimte weblog
 

Expositie: Hier is geen plek voor De Blik, voor Het Gezicht, voor De Confrontatie ......
datum: 1 maart tot en met 16 maart - opening: 1 maart 2008 om 17:00 uur
Hier is geen plek voor De Blik, voor Het Gezicht, voor De Confrontatie... De schilder Tafil laat met zijn nieuwe serie schilderijen in een solo expositie bij RC de Ruimte zien dat hij een kunstenaar is met een bijzondere sensibiliteit die slechts weinigen putten uit het eeuwenoude geheugen van de schilderkunst. Hij vermengt beelden op het schildersdoek in een reeks die lijkt op een filmsequentie of een strip. De beelden worden zo in beroering gebracht dat je uiteindelijk niet kunt weten of ze dingen, herinneringen of visioenen voorstellen. En juist dat is wat het bewustzijn van de hedendaagse mens bepaalt, maar ook wat de kunstenaar bepaalt die zijn omgeving trotseert om te zien of hij die door elkaar kan schudden, schokken en ertoe brengen in de chaos en zinloosheid een of andere wegwijzer te vinden. Het is de plicht van de kunstenaar de maatschappij waarmee hij is verbonden te begrijpen en te beschrijven - zeker niet te beoordelen en te veroordelen. ‘Volgens de aard van zijn werk,’ zegt Albert Camus, ‘stelt hij zich niet in dienst van hen die de geschiedenis scheppen, maar van hen die haar verduren.’ Net als Camus spreekt Tafil over de ‘gecorrumpeerde geschiedenis’ waarin de maatschappelijke revoluties zijn mislukt, de technologie krankzinnig is geworden, de goden zijn uitgestorven, de ideologieën versleten en de intelligentie zover vernederd dat ze haat en verdrukking dient. De mens is zwakker en laaghartiger geschapen dan Christus dacht (Dostojevski); daarom doen Tafils vervormde wezens op het kale toneel van het alledaagse - waarop zelfs een geloof dat al 2000 jaar bestaat in twijfel wordt getrokken (Christus verliest zijn menselijke gestalte, op het schilderij ‘Verbinding van ruimten III’) - denken aan Goya’s spoken, Munchs schreeuw, Bacons portretten. Tafil degradeert ze, onthoofdt ze, maakt ze tot dingen. Alleen zo kan de indruk die ze achterlaten bij de kijker misselijkheid oproepen. Ja, misselijkheid, want het gaat om een radicale ontkenning van het humanisme: er is geen verschil tussen subject en object, zij zijn identiek gemaakt, vloeien in elkaar over, verliezen hun specificiteit, en toch komen ze niet kil en ondoordringbaar over, maar suggereren de algemene toestand van het slachtoffer. Dat is die bittere ironie, die Tafil op dezelfde manier in zijn leven heeft herkend als zijn voorgangers die hebben gezien in het hunne. Tafil dringt tot de pijngrens door in het zijne en kan daarom gezien worden als een van de weinige contemplatieve realisten onder de schilders aan het begin van de 21e eeuw. De tentoonstelling wordt geopend met een openingswoord door David Jackson, Head of School en Senior Lecturer kunstgeschiedenis aan de School of Fine Art, History of Art and Cultural Studies van de Universiteit van Leeds. Gastkunstenaar: Petra Morenzi.